Komende evenementen

Dec
1
Fri
19:15 Clubavond met Karting @ JPR Indoor Karting
Clubavond met Karting @ JPR Indoor Karting
Dec 1 @ 19:15
Clubavond met Karting @ JPR Indoor Karting | Sint-Niklaas | Vlaanderen | Belgium
Om het jaar in schoonheid en met een vleugje snelheid af te sluiten, gaat onze volgende clubavond door bij JPR Indoorkarting te Sint-Niklaas. Zoals je al kan vermoeden gaan we eerst een kleine race rijden[...]
Feb
3
Sat
15:30 Nieuwjaarsfeest Ducaticlub.be 2018 @ Wima Bowling
Nieuwjaarsfeest Ducaticlub.be 2018 @ Wima Bowling
Feb 3 @ 15:30
Nieuwjaarsfeest Ducaticlub.be 2018 @ Wima Bowling | Schelle | Vlaanderen | Belgium
Ducaticlub.be gaat terug met de ballen smijten,net zoals vorig jaar. Ook dit jaar kiezen we terug voor bowlen gecombineerd met dinner à volenté. Dit alles zal, net zoals verleden keer, doorgaan bij Wima Bowling, Boomsesteenweg[...]
Join us
Follow Us

Bestuur & Actief

Peter Wellens

Voorzitter


Het begon zoals elke jongensdroom van met een moto te rijden en op mijn 18 slaagde ik dus ook voor mijn rijbewijs.
Ik startte op een kawa 750 maar snel was die al te traag. We reden ook al 1 of 2 maal per jaar op het circuit en was echt te zwaar en te licht van motor dus al snel ruilde ik deze in voor iets nieuwer :-)
Na 2 jaar met wat ervaring was het tijd voor het betere werk, ik kon via iemand een 916 sps kopen maar al snel vielen mijn dromen in het water omdat de duc niet betrouwbaar zou zijn. Dus besloot ik dan toch mijn centjes beter te investeren in iets nieuw, de TLR. Ik kreeg de kans om eentje op de kop te tikken, die wat gemodificeerd met zijn 165 KG een 140 NM moet ik niets meer uitleggen zeker! Na twee jaar, in 2001, sloeg het nootlot toe. Mijn eerste schuiver een tankslapper :-) zonder reden? Mijn zin was over en had geen vertouwen meer. Na ongeveer een jaar besloot ik dan maar terug te rijden aangezien dat het virus in je lijf blijft zitten maar met iets rustiger materiaal een Harley Davidson 1200 Shovelhead van 1969, gekocht in stukken wat een avontuur was en na twee maanden sleutelen was hij klaar voor zijn eerste testrit. Totaal iets anders dan ik gewend was maar het hielp me om terug mijn vertrouwen te winnen.

Ondertussen werkte ik ook al bij VR en mijn baas had een 996 die ik elke dag binnen en buiten mocht duwen en al snel wakkerde het vuur weer aan van ons aller eerste liefde maar probeerde mij te bedwingen.

Op een nazomerse dag in 2003 besloot ik hem eens mee te nemen voor een rit met de nog toen nog ducaticlub Vlaanderen. Ondertussen waren wij ook sponsor dus kwam dit goed uit. Maar op de weg naar huis voelde ik al snel dat dit geen gewone moto was maar een DUCATI 996 😉 en alle fantastische verhalen leken waar te zijn en was ik direct verkocht. In een ommetje ben ik naar huis gereden en bij aankomst was ik net een klein kind. Zo enthousiast dat ik was. Mijn Harly moest direct weg en liefst vandaag nog en dit gebeurde ook, na het weekeind was hij weg en was ik eigenaar van een 996 😉 A new men was born :-)

Maar het duurde nog 1,5 jaar vooraleer ik echt met de club mee reed, ik deed al wel twee jaar het treffen mee als standhouder. Dit was nog in Bell’s Cafe in Sint-Niklaas. Maar dan besloot ik dan toch maar eens de stap te zetten om mee te rijden en was meteen verkocht. Sfeer van al die bella’s samen was de max, het clubgevoel dat zo naar boven kwam en al gauw zou ik elke rit mee rijden als het droog was want regen en moto rijden was toen nog niet voor mij. Maar de interesse in de club groeide meer en meer en ook dat ik al in een VZW zat en van ondernemen wist, was de stap snel gezet om me meer en meer in te zetten voor de club op alle gebied en dit was ook het toenmalige bestuur niet ontgaan en werd al snel in de richting van ondervoorzitter gestuurd en leek me wel te bevallen.

Nu zijn we enkele jaren later en vervul dan ook de taak als Voorzitter van DUCATICLUB.BE en dit is kortom van alles een beetje dus 😉

We zijn maar met een paar mensen en we doen ons uiterste best en we hebben nog heel wat in petto voor jullie.

We hebben dan ook nu een nieuwe weg ingeslagen en het resultaat zal steeds merkbaarder worden en hopen op nog wat nieuwe mensen te kunnen te bereiken om ons hierbij te helpen.

Desmo Greetz Peter Wellens

Peter Tack

Penningmeester / Ledenadministrator /  Redactie Ducaticlub.be


Peter Tack of ‘Du tacKi’ ruilde in 2002 zijne vélo voor het betere werk. Via de Koopjeskrant vond hij een M900 (bj 1997) en besloot, nog voor hij een rijbewijs op zak had, de bella tot de zijne te maken. Na veel éénzame kilometers rond de kerktoren, besloot hij toch eens lid te worden van de toenmalige Ducati Club Vlaanderen. Weliswaar van op afstand, want wat moet een Westvlaming daar in het Antwerpse gaan zoeken? Verkeerde redenering blijkt uiteindelijk, want toen Du tacKi eind 2007 zijn stoute schoenen aantrok en zich kandidaat stelde om mee te werken aan het clubmagazine, bleek hij met open armen te worden ontvangen… Het duurde niet lang of deze Monsterrijder reed zijn eerste rit in het gezelschap van een fijne Ducati bende.
Een jaar later kreeg hij de kans om het clubmagazine volledig onder handen te nemen en tot op dag van vandaag vervult hij nog steeds de taak van fotograaf en graficus van dienst. Medio 2010 werd Du tacKi gebombardeerd tot – ook nog eens – ledenadministrator en penningmeester en hoopt op deze manier nog meer in contact te komen met alle leden van Ducaticlub.be

MVG

Peter

Luc Clement

Website / Forum

De Ducati passie is voor mij begonnen op 18-19 jarige leeftijd toen ik in het toenmalig Hard Rock cafe zat op de Groenplaats te Antwerpen. Iemand parkeerde daar een Ducati Paso, en ik weet dat dat niet het allergeliefste model was voor iedereen, maar ik was geintrigeerd in het feit dat de kuip volledig gesloten was en dat er ook geen ruitje was, maar dat de kuip gewoon doorliep. Toen heb ik beslist dat ik ooit een Paso zou kopen.
Vele jaren later na enkele Jappen heb ik een Paso 906 op de kop weten te tikken. Na een jaar van frustratie, daar hij niet goed draaide en eigelijk meer in de garage stond dan reed, heb ik toch iemand gevonden die er iets van af wist en deze moto op punt kon zetten. Toen leerde ik echt een Ducati kennen.
Deze 906 heb ik toch een 6 tal jaren gehad waarna het tijd werd om iets anders te kopen, en toevallig zag ik een ST4 staan van een drie jaar oud voor een meer dan schappelijke prijs. Niet getwijfeld en de ST in huis gehaald. Op dat moment ben ik lid geworden van de ducaticlub, nu reeds een zestal jaren geleden.
Stilaan denk ik aan een andere Duc, maar de twijfel zit nog tussen een superbike of een Multistrada, maar aangezien het vrouwke ook af en toe eens mee wil zal het richting Multi beslist worden denk ik. Waarschijnlijk een rode, zoals de twee Ducs die ik al had, want voor mij moet een Duc rood zijn……

Tot de volgende, Luc

Sylvain Girard

Actief

In eerste instantie is het Ducati-vlammetje aangestoken door een oude collega, die destijds met een Monster reed, ergens eind jaren 90. Een paar jaar later, ergens in 2007 – denk ik, deed een andere collega, met zijn aankoop van een Monster, me overstag gaan. Een paar weken later had ik mijn eerste fiets: een Monster S2R. Ten opzichte van het brommertje van de rijschool was het een raket. Weer een jaar of 2 later ruilde diezelfde collega zijn Monster in voor een nieuwe Fireblade. Ik speelde al langer met het idee van een superbike om circuit mee te gaan rijden, maar na een ritje op die blade was ik, weeral, verkocht. Een maand later stond er een nieuwe 1098 in de garage. Redelijk deftig verschil ten opzichte van de Monster, zowat 100pk meer. De eerste 2000km met die fiets zijn op de baan gedaan, de rest zijn allemaal circuit kilometers, gezien ik niet meer op de openbare weg rijd, om verschillende redenen.
Wie weet wat 2012 zal brengen met de nieuwe 1199 Panigale in zicht…

Tot in de pitlane!

 

Patrick Rouma

Actief


Pas in 1997 ben ik voor een motorrijbewijs geweest nadat ik een “ritje” achterop meegemaakt had dat ik niet snel zou vergeten…
Het moest en zou een Italiaanse “schone” zijn. Mijn 1ste moto een Cagiva MITO nagelnieuw én nog niet ingeschreven, bleek uiteindelijk toch wat weinig power te hebben.
Daarna heb ik me een Aprilia RS250 Chesterfield replica gekocht. Met de nieuwe Aprilia heb ik 6 jaar lang “rondgevlogen”. Leuk speelgoed met pakweg 71pk en een gewicht van 143kg.
Door het rijden met een Aprilia ben ik een hevige supporter van MAXimiliano Biaggi geworden vandaar de nickname “MAX”. Mijn derde moto is een Ducati Senna S4 geweest, weliswaar tweedehands aangekocht maar een oh zo leuke motor.
In 2003 ben ik lid geworden van Ducaticlub.be, toen beter bekend als Ducati Club Vlaanderen. Het eerste ritje heb ik met Filip Tersago gemaakt, en ja hoor ik was verkocht.
In 2005 kwam de Ducati monster S4R uit met de uitlaten aan de rechterzijde & enkelzijdige achterbrug… Hopeloos verliefd geworden & snel de laatste zwarte versie nieuw aangekocht…

Actief : jazeker, waar ik kan & tijd vrij krijg, probeer ik mijn steentje bij te dragen.

Ducatisti = 1 grote familie gepassioneerde vrienden

Ciao tutti

MAX

Gert Nicolay

Actief


Ik ben lid sinds maart 2009,eigenlijk een beetje omdat ik nog weinig motorrijdende vrienden had en ikzelf niet veel verder raakte dan toerkes rond de spreekwoordelijke kerk. Misschien bij een clubke gaan dacht ik dan kan ik daar eens met meerijden. Ik ben niet echt een internetfreak en had zodoende moeite om contacten te leggen door bvb dingen te gaan posten of een reply te sturen. Tot ik op een rit Peter leerde kennen, bleek dat we praktisch geburen zijn en hij is dan nog eens de voorzitter ook. Hij heeft mij van mijn drempelvrees afgeholpen door me eens mee te nemen naar een ledenavond en dat voelde als thuiskomen! (heb sindsdien niet één gemist). Vanaf toen had ik ook het gevoel dat ik me wel meer wou inzetten voor de club want de bestuursleden gaan er echt wel voor en verzetten bergen werk met slechts een paar mensen. Zelf ben ik niet de persoon die ritten in elkaar gaat puzzelen of vloeiend artikels schrijft voor het boekske maar als schrijnwerker ben ik best wel handig en niet vies van werken. Ondertussen is al meermaals gebleken dat ik ook mijn steen(tje) kan bijdragen en ik doe het met veel plezier. Ik probeer ook zoveel mogelijk ritten en evenementen mee te doen want deze zijn echt wel de moeite en het is steeds een toffe bende.

Moto’s
Ik heb leren rijden met een suzukiVX800 maar de sound van onze ducati’s lonkte veel te hard. Dan een 900SS (vierkantkoplamp)gekocht waarmee ik 2 jaar gereden heb,die heb ik dan weggedaan om een 888strada te kunne kopen. Deze heb ik reeds 13 jaar en zal nog vele jaren bij mij blijven, het is niet de gemakkelijkste om mee te rijden maar wat een knappe motor zeg! Eind 2010 heb ik een hyper1100 S op de kop kunne tikken, dat rijd toch wa vloeiender en is beter geschikt om de ritten mee te doen.
Ik ben van plan nog lang een ‘ducaticlub.be’er’ te blijven.

C.U. op een ledenavond of één van de ritten.
CIAO

Raymond Sanders

Actief

16jaar, en ja ik wou een brommer, en niet zomaar één , nee het moest er eentje zijn met versnellingen, kwestie van direct goed te beginnen. Een Yamaha RD50 uit ‘78 kwam thuis in de garage te staan en al snel werden mijn sleutelskils op de proef gesteld, Kit 72cc , zelfgemaakte zijstaander, kader en wielen geschilderd, de zaag in het spatbord, enfin alles moest er aan geloven. En als dat nog niet genoeg was , op mijn 17 ging de zaag in het frame om plaats te maken voor een compleet nieuw gereviseerd 125cc blok, Frame verstevigd , 250cc banden eronder,achterbrug en vering aangepast, maar nog steeeds de standaard remmen. Tja verstand komt met de jaren . Een ding was duidelijk ik had het virus te pakken en zweerde dat er ooit in mijn leven een echte moto in mijn garage zou staan.

Door vroeg aan een gezin te beginnen heeft dit 20jaar geduurd en in 2006 stond er een prachtige monster 900ie uit 2001 in mijn garage te blinken. Waarom de monster, wel liefde op het eertse gezicht. Ik had dan het geluk van een rijbewijs te hebben met genoeg gaatjes ingeprikt dus hop , daar gaan we… dacht ik , na 20jaar alles verleerd en ,ok, een DUC is geen brommer. 3 maand heb ik geoefend en dan reed ik al mee met de DCV ardennenritten. Dat ging nog niet altijd gesmeerd in de bochten , maar oefening baart kunst… en ja hoor nog geen jaar later stond er een SS900ie ‘99 naast in de garage voor circuitgebruik. Inmiddels heb ik de welbekende zwarte 1098 van onze voorzitter overgenomen omdat we toch weer is een niveautje hoger moesten gaan, ok de grens van 300km/h komt dichter, het knieleggen lukt ook al aardig , powersliden blijkbaar ook ,volgens mijn achterliggers op circuit. Maar gezien de leeftijd overheerst momenteel het verstand… :-)

In 2008 werd ik ook actiever in de club , en heb ik het forum onder handen genomen. Dit doe ik nog steeds. Toen Peter in 2009 de vlag overnam werd me gevraagd om de ploeg te versterken. Een enorme uitdaging , maar we doen het met plezier. En inmiddels heb ik de vlag ook overgenomen van de Website, vanaf September 2010 zitten we ook hier in een nieuw kleedje.

Ziezo, naast het sleutelen , het ritjes rijden , het circuitrijden , het forum en de website hebben we ook nog is tijd om te gaan werken 😀

Cheers

RAY